Open publication - Free publishing
LinkedIn gebruiken we in Bibliotheekland veel te weinig. Als ik zie hoe bedroevend weinig collega's een profiel hebben. En je kunt er zoveel meer uithalen! Binnen LinkedIn kun je discussies starten, volgen en reageren. Er ontstaan daardoor ook kruisverbanden die voor een verrassend element kunnen zorgen. Daar hou ik van! En geloof me... er zijn genoeg interessante groepen te vinden waar je lid van kunt worden.
Dit geldt ook voor bibliotheek20.ning. Dit netwerk is belangrijk om in contact te blijven met je collega's rondom thema's die jij interessant vindt of noodzakelijk vind voor je werk. Ik heb hier al waardevolle contacten opgedaan die mij ook wat hebben opgeleverd. Dit geldt trouwens ook voor LinkedIn.
Wat betreft het sociale netwerkgebeuren; dat is sinds mij aifoon natuurlijk exponentieel toegenomen. Vooral de apps maken dat ik elke dag wel even kijk, maar ook vaak even een berichtje of opmerking achterlaat op de Wall bij een van mijn vrienden. Het is echt geen mindere vorm van contact heb ik gemerkt. Het is niet inferieur aan bellen of sms'en. Het voelt goed om te zien dat mensen je OOK via deze sites feliciteren met het een of ander. Of dat ze even aan je denken en vice versa. Je kunt vriendschappen er goed mee onderhouden, juist als je een heel druk druk druk bestaan hebt. Op de bus/trein wachten we allemaal wel eens, per slot van rekening.
Mijn voorkeur heeft Facebook. Ik heb zojuist hun nieuwe profielopmaak geïnstalleerd. Toen plaatste ik bijgaande post erbij:
Het grappige was dat mijn vriendinnetje daar toch weer direct op reageerde.
Voor de sceptici onder ons... alles kost tijd.. Ook dit. Het levert m.i. wel veel op. Echt contact met je vrienden. Op een andere manier dan 'vroegah'. Het is niet altijd veelzeggend, hoogdravend of belangrijk. Maar moet dat? Nee. Wat mij betreft niet.
Ik ben dus fan van mijn feesboek-pagina en mijn vrienden. Ik voeg overigens lang niet iedereen toe of andersom. Het zijn wel vrienden. Ik denk dat het hebben van een bibliotheekpagina niet echt meerwaarde heeft. Het is een sociaal gebeuren. Je moet dan echt heel veel meerwaarde kunnen bieden en continue bijhouden. Wat mij betreft is Twitter veel interessanter. Kijk maar eens bij bibliotheek Enschede. Zij plaatsen hun Tweets op Facebook. Need I say more....
weer een mooi en uitgebreid verhaal. Leest ook fijn, moet ik zeggen. Dat LinkedIn in bibliotheekland niet zoveel gebruikt wordt, heeft er misschien mee te maken dat het meer gezien wordt als een zakelijk netwerk? Maar misschien heeft men daarin ongelijk. Voor de echte netwerker is het toch wel "the place to be". Dat FB het ultieme sociale netwerk is, kan ook niet anders met zoveel gebruikers wereldwijd. Wat me bij het bekijken van de film 'The Social Network' wel opviel, is dat vrouwen een te verwaarlozen rol speelden en alleen interessant waren als gebruiker van FB. Zijn de gebruikers niet ook vooral vrouwen? Die zijn toch ook veel socialer of vergis ik me?
BeantwoordenVerwijderenIk merk van de andere kant ook, dat ik op de bank vaak nog even snel de Twitter- en Facebookberichten bekijk op mijn smartphone.
Btw, de oba heeft ook een eigen Facebook-pagina en Twitter-account. De vraag is alleen, of het goed gebruikt wordt zoals het nu gebruikt wordt. Dat is nog wel pionieren, geloof ik.
Eigenlijk doen openbare bibliotheken nog helemaal niks met Facebook oid.Het is maar een beetje proberen.Daarom kan ik niet zeggen welke netwerksaait ik prefereer hiervoor.Het is jammer dat ik niet lees, hoor over echte initiatieven. Er is geen beleid, geen gedachte over beleid en ook geen aanzet daartoe.Hoopt men op dat het losloopt en dat we vanuit de wet van de remmende voorsprong kunnen werken ? Dat is dan een misrekening.
BeantwoordenVerwijderenHoi Hans, Leo,
BeantwoordenVerwijderenMijn ervaring in het commerciële communicatie/pr-vak heeft me geleerd dat het 'me too'- syndroom ook bij bedrijven vaak toeslaat. Daar ontbreekt ook een doordacht beleid. Ik denk dat in biebland men inderdaad hoopt dat de wet van de remmende voorsprong (gaat) gelden....Een misvatting dus.
Ben wel zo reëel dat we niet in één keer alles kunnen gaan toepassen. Immers, de mensen erachter moeten het gaan waarmaken. We heten helaas niet allemaal Edwin M. :-)
Vooral in het aannamebeleid kan een bibliotheek al een schifting maken. Neem 2.0-minded mensen aan. Dan komt het in het dna en uiteindelijk op de vloer en tussen de digitale oren....
Lange adem en hoop houden dus! En tot die tijd de mensen opleiden en enthousiasmeren.